"Δεν πάνε καλά τα πράγματα στην Αποικία" -Εκ της Κομαντατούρ-

Από enikos.gr

"Δεν πάνε καλά τα πράγματα στην Αποικία" -Εκ της Κομαντατούρ-
 
Πρώτη καταχώρηση: 01/02/2012 - 08:06  
Ο Στάθης στον eniko


Η Ελλάς του κυρίου Παπαδήμου (πρώην Γιωργάκη, πρώην Καραμανλή, πρώην Σημίτη) είναι αδύνατον να δεχθεί Επιτροπεία - δεν την έχει ανάγκη, είναι Προτεκτοράτο!
 Ούτε ξένο Διευθυντήριο χρειάζεται ή μικρά πρώην διεφθαρμένη, το νυν τιμία Ελλάς - είναι υπό Καθεστώς Εντολής.

Δεν χρειαζόμεθα Γκαουλάιτερ, έχουμε Ύπατους Αρμοστές. Ούτε Κομισάριους έχουμε ανάγκη, διαθέτουμε Ανθυπάτους.
 Κι επιτέλους!

 Την δημόσια διοίκηση την εποπτεύουν οι Γάλλοι. Την δημόσια περιουσία το Αγγλικό Δίκαιο. Την οικονομία οι Γερμανοί. Την άμυνα οι Αμερικάνοι - Τί άλλο θέλουν να επιτροπεύουν και μας προσβάλλουν τόσο βάναυσα;
 Και κατά τούτο συντάσσομαι με τις εύκολες καταγγελίες, όπως αυτές της κυρίας Μπακογιάννη ή του κ. Καρατζαφέρη, ότι δεν μπορούν αυτοί που μας κατέχουν να μας προσβάλλουν.
 
Γιατί δηλαδή μπήκε η χώρα στο Μνημόνιο κι ετέθη υπό Καθεστώς Κατοχής; Δεν μας φθάνει το Τρίο Στούτζες της Τρόικας (Τόμσεν, Μορς, Μαζούχ) για να μας κόβουν τους μισθούς και να μας βάζουν χαράτσια; Δεν μας αρκεί ο χερ ΡΑΪΧενμπαχ για να μας ληστεύουν; Χρειαζόμαστε κι άλλους βάφεν τοκογλύφους για να γίνουμε Πορτογαλία;
 
Το ίδιο με μας δεν πεθαίνουν οι Πορτογάλοι απ' το φάρμακο Μέρκελ; Δεν χρειάζεται λοιπόν να μας στείλουν κι άλλους αγάδες - επιτηρητές (σιγά δα μη μας στείλουν και τη Λεγεώνα των Ξένων) το παίρνουμε και μόνοι μας. Από γερμανοτσολιάδες στην Αποικία, να φάνε και οι κότες (όταν δεν τις τρώνε οι ίδιοι)...
 
Ας σταματήσει λοιπόν εδώ αυτή η άχαρη συζήτηση! Η Ελλάς ανήκει στη Δύση, δεν χρειαζόμαστε κι άλλους Σταυροφόρους για να ανήκουν οι μισθοί μας στην Ινδία, τα παιδιά μας στην Διασπορά και το Αιγαίο στην ΑΟΖ Λιβύης.

 Μπορούμε και μόνοι μας! Με κάθε τιμή:

Ο Γενίτσαρος της Γειτονιάς σας
Ο Ραγιάς της δουλειάς σας
Ο Γραικύλος της Ενορίας σας
(Τρόικα είμεθα κι εμείς)...
και για την αντιγραφή
ΣΤΑΘΗΣ Σ. 1.2.2012

Βρέχει Πασόκους και αυτό είναι ευλογία

Σταμάτης Μαλέλης  - 23.01.2012

Βρέχει Πασόκους και αυτό είναι ευλογία
 
Άρχισαν πάλι οι ιστορίες συνομωσίας από κάποια, ευτυχώς λίγα, στελέχη της Ανανεωτικής Αριστεράς, τα οποία προφανώς θέλουν το κόμμα που τους εκπροσωπεί να παραμείνει μια κλειστή λέσχη που θα παλεύει για να μπει οριακά στη Βουλή. Διάβασα ένα άρθρο το οποίο είχε τίτλο «Βρέχει Πασόκους» και αναρωτήθηκα είναι δυνατόν να γράφηκε από στέλεχος που θέλει το κόμμα να έχει πραγματική παρέμβαση στα πολιτικά δρώμενα της ελληνικής κοινωνίας;
 
Λίγο-πολύ έλεγε «Σύντροφοι, φυλαχτείτε γιατί έρχονται οι Πασόκοι και θα μας αλώσουν το κόμμα.» Μα αν οι Πασόκοι ήθελαν να κάνουν ένα ακόμη ΠΑΣΟΚ θα έμεναν στο κόμμα τους. Δεν θα πήγαιναν σε ένα άλλο, στο οποίο κάποιοι θα τους στραβοκοιτούσαν! Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.
 
Η ΔΗΜ. ΑΡ έχει τους τελευταίους δύο μήνες μια δημοσκοπική άνθιση. Αυτή οφείλεται κυρίως στην καθαρότητα του πολιτικού λόγου του Φώτη Κουβέλη, στην κρίση στο ΠΑΣΟΚ, αλλά και στην αγωνία χιλιάδων πολιτών να εκφραστούν σε ένα σύγχρονο σοσιαλδημοκρατικό κόμμα.
Το πρώτο είναι σαφές, ο Φώτης Κουβέλης είναι μέσα στον σημερινό ορυμαγδό το πιο καθαρό πολιτικό πρόσωπο. Από την άλλη, οι ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ δεν ανήκουν σε κάποια φυλή όπου φυσικά είναι υποχρεωμένοι να κουβαλούν τα χαρακτηριστικά της. Αυτοί οι ψηφοφόροι - και είναι βέβαιο αυτό - στην προσωπική τους διαδρομή εκτός από το ΠΑΣΟΚ ψήφισαν και σε κάποιες εκλογές και ΣΥΝ παλιότερα, και ΣΥΡΙΖΑ αλλά και ΚΚΕ. Γι’ αυτό το ΠΑΣΟΚ κυμάνθηκε από το 33% στο 48% την τελευταία εικοσαετία.
 
Πάντα στις διάφορες εποχές καλλιεργούνται και οι μύθοι της. Ο σημερινός μύθος είναι οι …Πασόκοι. Ποιοι είναι τελικά αυτοί που μαζικά μετακινούνται στη ΔΗΜ. ΑΡ. και όχι στον ΣΥΡΙΖΑ που τόσο πολύ τους ποθεί; Μήπως είναι κάποια λαμόγια που προσπαθούν να κρυφτούν; Μήπως είναι ιδιοτελείς πολιτευτές που είδαν τη δημοσκοπική έκρηξη του κόμματος και προσπαθούν να επωφεληθούν; Μπορεί για κάποιους να συμβαίνει και αυτό. Αλλά σίγουρα δεν είναι το κυρίαρχο. Εκατομμύρια ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ δεν είχαν καμία απολύτως σχέση με την εξουσία. Είναι άνθρωποι που ανήκουν στον χώρο της Κεντροαριστεράς, που πάλεψαν για αυτή και αισθάνονται προδομένοι! Αν θυμόσαστε και πριν από τέσσερα χρόνια η άλλη Αριστερά είχε μία τεράστια δημοσκοπική έκρηξη. Είχε ξεπεράσει το 20%.
 
Προσωπικά με τη συνεχή μου αρθρογραφία άρχισα να μιλάω για τη δημιουργία της Κεντροαριστεράς με τη συμμετοχή του ΣΥΝ και του ΠΑΣΟΚ. Η μεγάλη πλειοψηφία των οπαδών του ΠΑΣΟΚ ουσιαστικά συμφωνούσε, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις της εποχής. Η ηγεσία του ΣΥΝ συμπεριφέρθηκε αλαζονικά. Τώρα παρακαλάει αυτούς που τις περισσότερες φορές, και κυρίως λόγω των λαθών της παραδοσιακής Αριστεράς, στρεφόταν στο τέλος προς το ΠΑΣΟΚ. Ήταν αυτό που έλεγαν οι δημοσκόποι «συσπείρωση της τελευταίας στιγμής». Και έτσι ο ΣΥΡΙΖΑ βρέθηκε, «ακριβώς την τελευταία στιγμή» να παλεύει να μπει στη Βουλή. 

Και μετά να κλαίει για τα μνημόνια αφού θα μπορούσε η πορεία αυτού του τόπου να ήταν διαφορετική. Και θα ήταν, αν χωρίς αλαζονικές συμπεριφορές οι δύο σχηματισμοί - αλλά και άλλοι - προχωρούσαν στη δημιουργία μιας σύγχρονης σοσιαλδημοκρατίας. Ακόμη θυμάμαι τη φωνή του Λεωνίδα Κύρκου, σε ένα βαρυσήμαντο άρθρο του στην «Ελευθεροτυπία», που μιλούσε για τη μεγάλη Κεντροαριστερά. Τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ σχεδόν τον πρόσβαλαν.
 
Αυτό προσπαθούν να κάνουν και τώρα κάποια στελέχη της Ανανεωτικής Αριστεράς που θέλουν να περιφρουρήσουν τον χώρο τους. Να περιφρουρήσουν την καθαρότητά τους! Αυτό βεβαίως δεν έχει καμία σχέση με τη ΔΗΜ. ΑΡ. αλλά τους προσωπικούς υπαρξιακούς λόγους του καθενός που βλέπει αρνητικά τη βροχή των …Πασόκων. Διάβασα την αγωνία της …συντρόφισσας, «Μα τι θα γίνει αν ψηφίσω έναν καλό μου σύντροφο και ξαφνικά μου προκύψει στη Βουλή κανένας Πασόκος;» Ε, είναι απλό. Να απαγορεύσετε στους Πασόκους να σας ψηφίσουν και να βγάλετε κανέναν ή λίγους και καλούς βουλευτές! Έτσι θα έχουμε τη λέσχη μας, τις ταβερνούλες μας και θα είμαστε μια χαρά μακριά και αδύναμοι.
 
Ξέρω ότι η άλλη πρόταση εμπεριέχει τον κίνδυνο του ξεβολέματος. Έχω δυστυχώς την εντύπωση ότι κάποιοι στη ΔΗΜ. ΑΡ., ευτυχώς πολύ λίγοι, τη θέλουν μικρή και περιθωριοποιημένη. Ξέροντας πώς σκέφτεται η ηγεσία του κόμματος, είμαι βέβαιος ότι η θέση της είναι εντελώς διαφορετική. Η συντριπτική πλειοψηφία του κόμματος οραματίζεται τη μεγάλη Κεντροαριστερά. 

Οι άλλοι μια μικρή λέσχη με καλούς συντρόφους και ένσημα από τους κομματικούς αγώνες. Θέλουν μια ιστορικοδίαιτη Ανανεωτική Αριστερά. Και κυρίως τη θεωρούν τιμάριό τους!
 
Άρχισα να συμμετέχω στις διαδικασίες της ΔΗΜ. ΑΡ. όταν τα δημοσκοπικά κοντέρ τής έδιναν μόλις 2,2% έως 3%. Ξέροντας όμως την απογοήτευση των …καταραμένων Πασόκων αλλά και βλέποντας την καθαρότητα του λόγου του Κουβέλη προέβλεψα αυτή τη δημοσκοπική έκρηξη. Και για αυτήν προσπάθησα ανιδιοτελώς και με πάθος. Αυτό θα συνεχίσω να κάνω για το όραμα της μεγάλης Κεντροαριστεράς.
 
Θεωρώ λοιπόν απόλυτη ευλογία ότι βρέχει Πασόκους. Με το καλό να έρθουν!!!

Δήλωση της Δημοκρατικής Αριστεράς

"Η Δημοκρατική Αριστερά με βάση τα δημοσκοπικά ευρήματα έχει συμφέρον για την άμεση διεξαγωγή των εκλογών. 
Δεν κρίνει όμως έτσι τις πολιτικές εξελίξεις. 
Η διενέργεια των εκλογών πρέπει να γίνει αφού ολοκληρωθεί το PSI και αποτραπεί ο κίνδυνος χρεοκοπίας της χώρας.
Στον αντίποδα, τα κόμματα τα οποία πρωτοστάτησαν στη συγκρότηση της κυβέρνησης Παπαδήμου, πολιτεύονται με προχειρότητα, αντιφάσεις, αλληλουπονόμευση, με μοναδικό κριτήριο το κομματικό εκλογικό συμφέρον και μάλιστα χωρίς να αντιμετωπίζουν τα μεγάλα προβλήματα της φτώχειας και της ανεργίας.

Δήλωση του Θ. Μαργαρίτη, μέλους της Ε.Ε. της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ, στο ραδιόφωνο του ΑΝΤΕΝΝΑ και στο δημοσιογράφο Κ. Λασκαράτο.

Δήλωση του προέδρου της Δημοκρατικής Αριστεράς, Φώτη Κουβέλη, για το δημοσίευμα των FINANCIAL TIMES και τα προωθούμενα μέτρα

Σάββατο, 28 Ιαν. 2012 12:15  

 

ΔΕΛΤΙΑ ΓΡΑΦ. ΤΥΠΟΥ

Από ακραίους συντηρητικούς κύκλους της Ευρώπης επιδιώκεται να τεθεί η χώρα σε επιτροπεία, τροφοδοτώντας έτσι λαϊκiστικές και επικίνδυνες επιδιώξεις για έξοδο της χώρας από το ευρώ και επιστροφή στη δραχμή. 
Αυτό πρέπει να αποκρουστεί.
Τα μέτρα που αξιώνει η τρόικα για μείωση μισθών, η ισοπέδωση των εργασιακών σχέσεων, η μείωση των επικουρικών, η χωρίς όφελος του δημοσίου ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, η όσο-όσο πώληση επιχειρήσεων του δημοσίου, πρέπει να αποκρουστούν.

Το Μνημόνιο και οι… Ολυμπιακοί Αγώνες

τεύχος: 376 - 25/01/2012

 Το Μνημόνιο και οι… Ολυμπιακοί Αγώνες
 
•    Ανδρέας Ε. Παπαδόπουλος
 
Στα μέσα της δεκαετίας του ’90 και πολύ περισσότερο στις αρχές της δεκαετίας του 2000 όποιος μιλούσε κατά της διεξαγωγής των Ολυμπιακών Αγώνων στη χώρα μας θεωρείτο μίζερος, οπισθοδρομικός και στη χειρότερη περίπτωση εθνοπροδότης. 
Σε πολιτικό επίπεδο την υπόθεση της αντίθεσης στους Αγώνες σήκωσε με πειστικά επιχειρήματα, πολιτικά, κοινωνικά, οικονομικά και περιβαλλοντικά, ο αείμνηστος Μιχάλης Παπαγιαννάκης. Μολονότι κανείς δεν μπορούσε να του χρεώσει αριστερισμό ή ό,τι άλλο έχει μπροστά το συνθετικό «αντί», δέχτηκε τότε σφοδρή κριτική από σχεδόν το σύνολο των πολιτικών κομμάτων και των ΜΜΕ. Όταν τα φώτα έσβησαν και η χλιδή που συνόδευε τους Αγώνες επέστρεψε… στο Π. Ψυχικό, πολλοί συμφώνησαν ότι οι Αγώνες, για μια χώρα και μια οικονομία όπως της Ελλάδας, ήταν εντέλει καταστροφή. Δυστυχώς ήταν αργά…
Χωρίς διάθεση παρελθοντολογίας κάτι αντίστοιχο θυμίζει η ιστορία με το Μνημόνιο, παρότι χρειάστηκε πολύ μικρότερο διάστημα για να αποδειχτεί  καταστροφικό. 
Στα μέσα του 2010 το Μνημόνιο είχε θεωρηθεί σχεδόν θέσφατο, δεδομένης της αδυναμίας δανεισμού της χώρας λόγω αποκλεισμού από τις διεθνείς χρηματαγορές. Η επιλογή του Μνημονίου ήταν κυρίαρχη στην κυβέρνηση, στην πλειονότητα των ΜΜΕ και των διαμορφωτών της κοινής γνώμης και κατ’ επέκταση στην ίδια την κοινή γνώμη. 
Ωστόσο υπήρχαν και φωνές λογικής, όπως αυτές του Φ. Κουβέλη και της Δημοκρατικής Αριστεράς, που ασκούσαν σκληρή κριτική στις επιλογές του Μνημονίου, χωρίς να παραγνωρίζουν τις τεράστιες οικονομικές δυσκολίες, χωρίς να αρνιούνται τις απολύτως αναγκαίες διαρθρωτικές αλλαγές, που δεν διαφωνούσαν με την αντιμετώπιση της σπατάλης, με τον περιορισμό των ελλειμμάτων, με τη δημοσιονομική εξυγίανση. 
Σήμερα έρχονται ανερυθρίαστα ακόμα και κορυφαίοι υπουργοί που ήταν διαπρύσιοι υποστηριχτές του Μνημονίου (βλ. π.χ. Χρυσοχοΐδης) και ομολογούν την αποτυχία του. Δυστυχώς, είναι αργά…
Ανεξάρτητα από τις ομοιότητες των δύο «ιστορικών λαθών», το ζητούμενο είναι να αναζητηθεί η νέα διαδρομή της χώρας. Το τρένο της Ελλάδας δεν μπορεί να πορευτεί πάνω σε ράγες που αναγράφουν: περικοπές μισθών και συντάξεων, κατάργηση κατώτατου μισθού, διάλυση του κοινωνικού κράτους. 
Είναι προφανές ότι το πράγμα δεν βγαίνει, ότι οι επιλογές αυτές οδηγούν την οικονομία σε ακόμα μεγαλύτερη ύφεση και την κοινωνία σε απόλυτο τέλμα ή, για να χρησιμοποιήσουμε τη χαρακτηριστική φράση του Κώστα Σημίτη, ότι πρόκειται για «πολιτικά μοιραίο λάθος».
Με το (όποιο) εναπομείναν διεθνές κύρος, η Ελλάδα πρέπει να διεκδικήσει αλλαγή πορείας με πυξίδα και χάρτη τις πραγματικές ανάγκες και τις δυνατότητες της χώρας και της οικονομίας. Να διαπραγματευτεί «αξιοποιώντας» όλους τους οικονομικούς δείκτες και τα καταστροφικά αποτελέσματα που έχουν επιφέρει τα μέτρα της τρόικας. Γιατί, ευτυχώς ή δυστυχώς, οι αριθμοί δεν λένε πάντα ψέματα…
________________________________________
*Ο Ανδρέας Ε. Παπαδόπουλος είναι δημοσιογράφος, εκπρόσωπος Τύπου της Δημοκρατικής Αριστεράς

Κοινή συνέντευξη τύπου Δημοκρατικής Αριστεράς και Ελεύθερων Πολιτών

Παρασκευή, 27 Ιαν. 2012 13:25  

 

ΔΕΛΤΙΑ ΓΡΑΦ. ΤΥΠΟΥ

Τη Δευτέρα 30 Ιανουαρίου στις 12 π.μ. στα γραφεία της ΕΣΗΕΑ(Ακαδημίας 20) θα πραγματοποιηθεί κοινή συνέντευξη τύπου του προέδρου της Δημοκρατικής Αριστεράς, Φώτη Κουβέλη και του ανεξάρτητου βουλευτή των «Ελεύθερων Πολιτών» Βασίλη Οικονόμου.

Ανακοίνωση της Δημοκρατικής Αριστεράς για την κατάργηση του 13ού και 14ού μισθού και τις συλλογικές συμβάσεις

Τετάρτη, 25 Ιαν. 2012 14:58  

 

ΔΕΛΤΙΑ ΓΡΑΦ. ΤΥΠΟΥ

Πρέπει να αποκρουστεί κάθε σκέψη για κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, για περαιτέρω μειώσεις στους μισθούς και για κατάργηση του 13ου και 14ουμισθού. Καμία ανταγωνιστικότητα δεν υπηρετείται από τις μειώσεις μισθών.